Sorry dat we jullie hebben achtergelaten in Hanoi, dat was niet heel netjes van ons. Zelf zijn we wel verder gereisd en we zitten inmiddels in het Cyclo Hotel in Phnom Penh, Cambodja, om jullie weer een beetje up-to-date te brengen wat betreft onze verhalen. De afgelopen weken zijn voorbij gevlogen! Ze zeggen ook vaak dat geen nieuws goed nieuws is, en in ons geval klopt dit ook. We hebben het druk gehad met "tuben" in Vang Vieng, een 3-daagse scootertocht in zuid-Laos en het verwerken van de hitte in Cambodja.

Laten we er maar inknallen met de langste busreis die we tot nu toe gemaakt hebben. Hij ging van Hanoi, Vietnam, naar Vientiane, Laos. De toch duurde bijna 24 uur en was voordat de bus vertrok al een bizarre reis, hierover ooit misschien meer. We kwamen in een overvolle slaapbus terecht, half gevuld door locals en half gevuld met toeristen (wat haat ik dat woord). De bagage werd niet in de bus, maar massaal op de bus gelegd met een zeiltje er over heen. Daar stonden we even van te kijken, niet te lang natuurlijk want we moesten naar Vientiane. Het was gezellig in de bus, maar tegen middernacht was iedereen in dromenland mede door de valium die veel reizigers gebruiken voor een goede nachtrust. Hanneke en ik sliepen ook lekker en toen we wakker werden tegen 7 uur waren we bij de grens van Laos. Wat we gelukkig niet wisten is dat de bus al vanaf half vier bij de grens stil heeft gestaan, wachtend totdat de grens open ging. Mijn vraag: "waarom vertrekken we dan niet een paar uur later uit Hanoi?" vertaalde niet goed naar het Laos en dat vraag ik me dus nog steeds af.

Er valt veel te vertellen over Laos, maar dat ga ik nu niet doen. Er valt namelijk ook veel te vertellen over Cambodja en als ik daar veel over ga vertellen moet ik ook veel vertellen over Laos en ik had al gezegd dat ik dat niet ga doen. Niet omdat het niet leuk is, of omdat ik het niet zou willen, maar het moet wel een blogje blijven. Daarom filter ik voor jullie de afgelopen weken en krijgen jullie alleen alle hoogtepunten! Jullie geluk kan niet op!

Laos is een beetje een apart land. Het behoord tot de twintig armste landen van de wereld, maar heeft relatief hoge prijzen. Dit komt omdat er in het land zelf weinig gepoduceerd wordt en daarom worden veel producten geimporteerd. De mensen in Laos zijn niet erg slim, vrij lui, maar ook aardig en soms vrolijk. Vientiane zouden we kunnen skippen wat betreft hoogtepunt van de reis, ware het niet dat de viering van het nieuwe jaar begon toen wij daar verbleven. Door heel zuid-oost Azie wordt halverwege april een paar dagen achterelkaar het nieuwe jaar gevierd. Deze viering staat in het teken van water. Mensen van klein tot groot lopen met waterpistolen door de straten om iedereen die maar langskomt nat te spuiten. Soms staan er mensen met emmers water, das wordt het echt serieus. Het is grote chaos, ook op de weg. Achterop pick-up trucks staan waternbassins en mensen die personen op de straat natgooien, mensen vanaf de straat maken mensen op scooters en pick up trucks nat. Kortom, niemand ontkomt aan het water.

Vang Vieng was de volgende bestemming. Dit is een leuk klein plaatsje waar veel backpackers komen, dat bekent staat om het tuben. Tuben doe je op een rubberband in de rivier en is heel makkelijk. Je pakt een tube, gaat er in zitten en je laat je door de stroming van de rivier voortbewegen. Sommige mensen vinden dit te makkelijk en gaan er heel veel alcohol bij drinken en dit, in combinatie met een woeste rivier heeft tot veel ongelukken geleid de afgelopen jaren. Daarom is het tube-gedeelte van de rivier drastisch ingekort. Nu moet je niet denken dat het tuben heel spectaculair was en dat we risico's hebben genomen. Als je erbij was geweest had je kunnen zien hoe ontspannen het was, maar jullie hadden het vast druk in Nederland. Maar zoals gezegd was het er ontspannen. Het parcours van vier kilometer werd in ongeveer vier uur afgelegd, ga maar na wat een snelheid! Af en toe zijn we wel gestopt voor een biertje, dat moet ik erbij vertellen.

De volgende stop was Luang Prabang, een energiek stadje met een goede vibe. Elke avond was er hier een leuke avondmarkt met honderden stalletjes. Elke avond om half twaalf moest het stil zijn in de stad, want zoals in heel Laos geld er een avondklok. Een bowlingbaan, gerund door de maffia, is de enige plek die aan de avondklok ontsnapt en iedereen pakt tegen half twaalf dan ook de tuktuk naar deze bowlingbaan. Een beetje buiten de stad liggen daar zestien banen en heel veel bier op je te wachten. Een hele gekke gewaarwording, maar je moet het meemaken en dat hebben we dan ook gedaan. Toch heb je niet het idee dat je het echte Laos ziet in deze steden en daarom zijn we nog een stukje verder naar het noorden gereisd naar een heel klein dorpje genaamd Nong Khiaw. Hier waren geen attracties en hordes backpackers, dus hebben we gewoon kunnen genieten.

Na Laos zouden we naar Cambodja, dus we moesten weer zuidwaards en over zuid-Laos wil ik jullie ook nog iets vertellen. We hebben daar namelijk een prachtige "loop" gemaakt. We hebben in een plaatsje een scooter gehuurd en in drie dagen hebben we een rondje gereden en prachtige natuur gezien. We gingen met een bont gezelschap van tien personen op pad. Elke ochtend vroeg op om veel kilometers te kunnen maken. Om zeven scooters in een lint door deze gebieden heen te zien rijden was echt geweldig! Af en toe kom je voor typische opstakels te staan. Zo konden we op dag twee niet verder omdat het zandpad ineens ophield. Er waren wat bulldozers en graafmachines bezig, waarmee weten we niet, maar we konden niet verder. Er ontstond een kleine file en we probeerden er achter te komen of we straks weer verder konden. Communiceren is lastig, maar we besloten te wachten. Twee uur later ging de weg weer open en konden we weer verder. Deze scootertocht was zeker een van de hoogtepunten van reis!

Een week of twee, drie geleden zijn we naar Cambodja gegaan, waar we weer herenigd werden met Bas en Myrthe. Daar hebben we ook Tommy en Jouelle en Remco en Yolleean ontmoet bij ons heerlijke hostel "The laughing Fatman". Het hostel wordt gerund door een dikke Cambodjaan die, om de naam van het hostel hoog te houden, veel te veel lacht en zijn dikke buik in stand houdt. We zijn op een punt op de reis aanbeland dat het reistempo wat liger ligt en we nemen daarom af en toe genoegen met een dagje relaxen bij het hostel. Een live voetbalwedstrijd, of een filmpje kijken met een biertje erbij is namelijk ook reizen. We hebben in vijf dagen Phnom Penh niet heel veel van de stad gezien.

Toch is het tijd om verder te gaan en de reis wordt zuidwaards hervat naar Kampot. We zaten hier in een prachtig "resort" aan de rivier waar slechts zeven bungalows waren. Met ons achten was het park dus goed gevuld. Hier hebben we lekker gezwommen. kennis gemaakt met Rianne, een vriendinnetje van een vriendin van ons in Nederland, en we hebben hier een waterspel gespeeld. Met de hulp van Rianne en Jouelle heb ik een spel uitgezet waar we uiteindelijk met elf mensen van hebben genoten. Er deden nog drie Denen en twee Engelsen mee die de avond voor aanvang van het spel uitgenodig waren door ons in een leuk kroegje vlak bij ons resort. Na afloop van het spel bleef het gezelschap tot in de late uurtjes zitten bier en wijn drinken. Het was een geslaagde dag.

Koh Rong Sanloem was de volgende bestemming. Een eilandje in de golf van Thailand op twee uur varen van het vaste land. De sfeer op dit eiland lijkt wat op de sfeer van Koh Chang, het eerste eiland waar we aan het begin van onze reis zijn geweest. Hier was wederom niets te doen en dat was lekker. 's Ochtends wakker wakker worden in de te warme tent (ja, we sliepen hier in een klein tentje) en jezelf naar de hangmat slepen om daar je slaap verder te zetten. We snorkelen hier wat en denken na over de toekomst, want het duurt niet lang meer en dan gaan we ons leventje in Nederland weer oppakken. Het regent en onweert hier dagelijks en het komt dat ook geregeld voor dat we al onze tentjes naar het restaurant moeten verplaatsen om onze spullen droog te houden. De laatste dag regende het zo hard dat we met drie tenten in het restaurant hebben geslapen.

Er zijn hier veel honden op het eiland, waarvan Brommer toch onze favoriet is. 's Nachts ligt hij voor (of soms half in) onze tent, om Hanneke te beschermen. Denk ik. Voor het slapen gaan liggen we in de zee om lichtgevend plankton te zien. Dat zou je ook eens moeten doen als je ooit in de gelegenheid bent, een heel mooi gezicht. Verder doen we hier niet zoveel, dat had ik al gezegd. Er wordt dus veel gekaart, we hebben inmiddels een aantal leuke kaart spelletjes geleerd, sommige daarvan vindt Hanneke zelfs leuk ("Janef" kan ze namelijk heel goed), en koehandel is zelfs uit de tas gekomen. De mensen van het restaurant zijn aardig, maar ze spreken bijna geen Engels. Toch hebben we veel plezier met elkaar. We zetten ze op de foto, leren ze Engelse woorden en ze kijken vaak mee met onze kaartspelletjes. Ook vinden ze Ipads en Iphones fascinerend, die laten we dan ook graag aan ze zien.

Na vijf nachten eiland is het weer tijd om terug te keren naar Phnom Penh. Er zijn weinig wegen in Cambodja, dus vroeger of later kom je altijd weer in Phnom Penh uit. Hier hebben we er alweer een nachtje opzitten en morgenvroeg om half tien vertrekt onze bus naar Battambang. Hierover vertellen we jullie in ons laatste blog meer. Dit was het voor nu. Zes weken in een blog vertellen is net iets te veel van het goede. Sorry daarvoor, maar zoals jullie hebben kunnen lezen hebben we het te druk gehad om ook nog elke twee weken een verhaal te schrijven. We zullen ons leven wat dit betreft beteren!

Fleur komt ons straks opzoeken in Thailand om lekker even op vakantie te zijn, daar hebben we heel veel zin in. Ze zal dus onderdeel zijn van onze laatste weken in Azie. Ben je benieuwd naar onze verhalen? Hou dan de website in de gaten.

Jullie horen snel van ons.

Liefs,
Hanneke en Bart